Menü Kapat

Çığlığımda Sen

Çığlığımda Sen

Gülden almıştım umutların sevdasını
Kırmızısından veya mavisinden ya da pembesinden
Uzunca yollarda boylanmıştı içimdeki acılar
Büyüdükçe içimde çoğalmıştı gözlerimdeki yaşlar
Ama bir gül oldun açtın çaresiz bir günde içime
İmkansız gibi görünen bir gökyüzünden
Bir yağmur gibi dökülmüştü yüreğimdeki haykırışlar

Susmalıydım bu gün
Susmalıydım ciğerlerime kadar sakladığım sana
İçime atıp saklamalıydım gözlerimden düşene dek
Anlamalıydı dağlar
Süzmeliydi denizler gözlerimdeki seni
Öyle güzel ki sana baktığımda
Bir mutluluk gibiydi suretin

Yarım kalan her şeyin diğer yarısıydın
Tamamlanmamış duyguların aralığında
Bahseden ayrılığa nokta koyan tek aşktı seninkisi
Bir Akdeniz sabahından
Egeli akşamlara seslenen şarkıların
Uzun uzun söylenmesi gibiydi sana olan sevgim

Ama susmalıydım
Susup kahretmeliydim içimdeki yangını
Söndürmeliydim gözlerimdeki o bakışlarımı
İçime dert olan ne varsa yüreğimde
Saklamalıydım yüksek dağların ötesine
Durdurmalıydım kalbimi
Eller bilmeden sen görmeden beni
Karartmalıydım gözlerimi

Şimdi susuyorum belki
Ama elbet konuşacak bir gün kalbim
Elbet açıp gözlerini bakacak o güzel gözlerine
Duyacak denizlerin en tuzlu dalgaları
Bileceksin ellerin bana olan düşmanlığını
Sen de bir gün duyacaksın
Benim sensizken attığım o sesiz çığlıkları

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir