Menü Kapat

Vazgeçtim

Vazgeçtim

Azalırken yıllar her dal kırıldığında
Günler geçip gider ömründen sessizce
Delip giderken umutlar yalnızlık saatlerinde
Gözlerin gelir, vurur gözlerimden nedensizce

Hani ıssız bir şehir de kalıp düşünürken
Bir başına sebepsiz ve nedensiz kalmışım
Tek seçenek halindeki düşlerimi de alıp
Her gün umutlarıma saymışım

Bir sessizlik miydi beni öylesine düşündüren
Belki de serin bir gecede terlemekti
Ya da böylesi bir tutkuya kapılıp
Alıp kalbimi bırakmaktı kadere kim bilir

Kim bilir belki de bir rüzgar vardı içimde
Ya da bir öfke gelip geçmişti yüreğimden
Ne olduğunu bilemediğim bir hayat içinde
Gelip savurmuştu beni gökyüzüne

Sitem edip geçmek vardı şimdi kendimden
Ama hiç bir zaman dilim varmadı anlatmaya
Ve hiç bir zaman da gücüm yetmedi gönlüme
Ve yine öylece kalsan da yüreğimde

Gidiyorum
Önce senden sonra kaderden
Vazgeçerek

Gidiyorum

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir