Nefret

Çılgınca esen bir fırtınada
Gelecekten geçmişe sürüklenen
Bir poyrazı, ya da lodosu
Umut ettin mi hiç düşlerin de

Hiç Katabildin mi yarınlarına
Sahiplendiğin olmasa da yanında
Yaşatırken hayallerinde
Kaldın mı hiç bir fırtınanın
Tam ortasında

Avuçlarına sığdıramadığın
Bir umut sıcaklığını
Kendi ellerinde bırakıp
Saklandın mı hiç
Soğuk kış gecelerinde

Uçup gitti mi umutların
Puslu bir sabaha uyandığında
Yapayalnız çaresiz kalıp
Tutuşup özlemlerin, yaktı mı
Geçmişe takıldığında

Sen hiç
Bir rüzgarı sevdin mi arkadaş
Fırtınaya dönerken hasretin
Özlerken Kuşları çaresiz
Tutulup dillerin
Kaldı mı hayatın tam ortasında
Sessiz ve kimsesiz

Yapayalnız bir yolculuk
Bitmek tükenmek bilmeyen
Bir deprem
Yaktı mı ciğerlerini
Dirhem dirhem

Akarken nehirlere hasret
Oldu mu içinde kocaman
Bir nefret

Mert Zafer Cansever