Menü Kapat

Anama Mektup

Anam

Sanma ki, yaşıyorum bu kimliksiz dünyada
Aslında ben, ölü bir bedende mahkum olmuşum
Öldükten sonra yaşamaya çalışan
Bir Aktörü canlandırıyorum.

Anlamsız oyunlar, yasa dışı sevdalar
Kahrolası ihanetler, haince cinayetler
Masum bir şekilde yaşamaya çalışan
Bir Genci Canlandırıyorum.

İki Yüzlü insanlar, sevdamı çalan hırsızlar
Arkamı döndüğümde, vurulan acımasız hançerler
Temize Çıkmaya Çalışan
Bir Mahkumu Canlandırıyorum.

Üzerime bir bina gibi gelen kem gözler
Betonarme düşünceler, üzerimde oluşan acılar
Enkazın Altından Çıkmaya Çalışan
Bir Kadını Canlandırıyorum.

Kaldırımlarda çalışan, elleri nasırlaşmış
Bir parça ekmek için, elleri parçalanmış
Ailesini Yaşatmaya Çalışan
Bir Babayı Canlandırıyorum.

Sokak ortasında düşmüş, dizleri acıyan
Canı Yanan, ağlayarak oyuncaklarını arayan
Oyuncaksız bir çocuğu hayal ediyorum
Küçük Bir Çocuğu Canlandırıyorum Anam.

Göğsünde sütü tükenmiş, beş kuruşu olmayan
Yavrusunu Kucaklamış, Bağrına basan
Avuntulu sözlerle, uyutmaya çalışan
Evladı için her an ölmeye hazır
Bir Anneyi Canlandıracaktım,

Canlandıramadım.
Anam

Yapamadım

Damla damla eriyor bedenim
Ansızın düşüyor gökdelenlerden
Buharlaşıyorum sanki bir kaşık suda
Diken diken oluyor vücudum, yüreğim sızlar

Gönlüm ağlar, gözlerim dolar
Yaşlar akar gözlerimden, Bir Ana hasretiyle
Yokluğu yakar, vücudum terler, dilim tutulur
Anam kelimesi söylenince.

Canlandıramadım
Anam

İşte bu yüzden

Cesaret edemedim

Anam.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir