Menü Kapat

Belirsiz Yollar

Belirsiz Yollar

Suskun musun?
Yada bilerek susuyorsun
Ne bilim belkide yoksundur yerinde
Hani benliğine bir isim bulamamıştır belkide
Ya da seviyorsun ama söyleyemiyorsun
Ama farkında olmadan da çok belli ediyorsun
Ama o anlıyor
Ya da sen yanılıyorsun
Ya da anlamazlıktan geldiğini düşünüyorsun
Bu bile yetiyor bir parça gülümsemen için
Ve gülümsedikçe gözlerin
Saatlere meydan okuyorsun günün her anında
Bir an bekliyorsun heyecanla
Bazen de ya gelsin ya gitsin diyorsun
Sabrın yaşıyor dirhem dirhem ama üzülüyorsun
Ve ellerinde belirsiz bir kaşıntı
Gözlerin ise sendeliyor her açılıp kapandığında
Ayakların ise paylaşamıyor yolları
Yönlerin karışmış ve sol yanını acıtıyor
Şöyle tutup kolundan çevirmek istiyorsun kendine
Tatlı sert bir bakış ile
Göstermek istiyorsun kendini sevdiğine ama
Nefes alıp verişin değişiyor gözlerine bakınca
Çekiyorsun elini ve kollarının acıdığını hissediyorsun
Ve seninde acıyor en acı yanın
Durum yine belirsiz
Neyin ne olduğunu anlamadığın
Bir zamana gidiyor gözlerin
Elinde bir papatya
Bir bir koparıyorsun yaprakları
Ama her defasında son yaprağını
Elinden düşürüp kaybediyorsun
Sinirlerin bozuluyor
Ağlamak ile gözlerinin arasına
İnce bir hat çekiyorsun kendince
Şıp desen ağlayacaksın
Kirpiklerin zaten kendinden geçmiş
Zor tutuyorsun kendini
Öyle belirsiz iki duygu arasında kalıyorsun ki
Ne bir geri gidebiliyorsun
Ne de bir adım öte yer bulabiliyorsun
Konuşsan olmuyor kırılır diyorsun..
Konuştursan zamanla
Kaybedeceğini düşünüyorsun
Ellerinin birbirine kenetlendiğini düşünsen de
İkisi de stresten kavuşuyordu bir diğerine
Kalbin ise seviyor ama sevildiğini bilmiyordu
Sevdiğinin ise sevildiğini bilip bilmediği ise
Kocaman bir mechul dü
İki ülke arasında çekilen sınır gibiydi aklın
Sadece giriş vizesi bekliyordu yüreğin
Ama ne zaman ve nereden geleceği belirsiz izinlerin
Hangi şartta geleceğini de hiç kestiremiyordun
Ne o konuşuyor ne de sen anlatabiliyrodun
Sevmesi ayrı bir dert
Beklemesi ise ruhuna eziyet bir mapushane
Kilitlenmişsin içindeki dört duvar cehhennemine
Tabi hava sıcak
Sıcak ama aylardan da şubat
Yedi millet üşüyüp donarken her yerde
Sen ise soğuk terler döküyorsun sessizce
Yanıyorsun sanki güneşe yakın ilk insan gibi
Yakanı çekiştiriyorsun
Terlemişsin sıkıntı basıyor içini kanter içindesin
Ve içinde bir çok şey biliyorsun hissediyorsun
Ama bir yandan da hiç bir şey de bilmiyorsun
Bilip ve hissettiklerinle birlikte o nu hayal ediyorsun
Eminim o da beni düşünüyor derken
Onunda hiç bir şey bilip bilmediğini de kestiriyorsun
Bir o yana
Bir de sol yanına doğru çekiştirip duruyorsun kendini
Belli ki ortada kalmışsın
Belli ki bunun adına birisim arıyorsun
Her ne kadar belirsizlik işine gelmese de
Saatler geçip günlere dönüştükçe ve hızla
Ayları takip edip koskoca yılları getirdikçe ömrüne
Sadece bir yanın ile baş başa kalıyorsun seneler sonra
Sol yanın senin en iyi yanın
Ve aynı zamanda en acı tarafın oluyor o gün
Günü gününe sıcağı sıcağına anlayamadığın duyguların
Seni yakan tarafını yıllar sonra ve zamanla
Belirsiz bir kuyuya düştüğünde hatırlıyorsun adını
Senin adın yollar
O nun kine ise
Kimliği belirsiz bir yol diye sesleniyor yıllar

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir