Menü Kapat

Ben Ağlarım, Ama

Ben Ağlarım, Ama

Ben ağlarım ama sen olmadığında akar göz yaşlarım
Yokluğunda dokunup tutamadığım ellerine ağlarım
Mevsimler üşütmez beni kış geldiğinde sarmaz
Çünkü ben sadece olmadığında ağlarım

Uzak olduğunda çöker gökyüzü üzerime
Yağmur bile kirpiklerimden damlar sen olmayınca
İçime sindiremediğim taştan yollara bile
Her gün isyan ediyorum yanımda sen durmayınca

Bana yakışmıyor ağlamak biliyorum
Ama yağmadan yanaklarıma da yapamıyorum
Sen olmayınca hasretine de dayanamıyorum
Ağlamasam ne çare sevdiğim gülemiyorum

Şimdi yanımda olsan akar mı gözyaşlarım böyle
Dolar mı gözlerim ıslak ıslak ellerime
İç çeker miyim seninle bir sigara niyetine
Tek bir nefesle yaşar mıyım bu kaderimde

Bilmiyorum
Bilmiyorum çünkü tadı yok bu hayatın sensiz
Üşütüp gidiyorum yalnız kalınca bu yaşımda
Sensiz olmuyor yapamıyorum sen olmayınca
İçimde hep bir boşluk katran karalığında

Yokluğun yılların bir cezası gibi kalbimde
Şiirler yazdırıyor her gün ön sayfalarıma
Ara sıra mektup da yazıyorum benden kendime
Kendime yazıp kendim okuyorum senin yerine

Sen olmayınca öyle zor ki bir ölüm gibi
Ahiret kapılarında ağlıyorum sen bilmeden
Sana getiren bir yol hayal ediyorum içimde
Melekler görüyorum alıp beni götürmek isteyen

Evet ben ağlarım
Yakışmadığını bile bile
Yağar benim yağmurlarım
En büyük mutluluğum yanımda olmadığında
Akar benim gözyaşlarım

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir