Menü Kapat

Benimsin

Benimsin

Bir gülün yaprağından
Ve toprağına ektiğim en toy fidanından
Ve yine gökyüzündeki bir dolu yağmurdan
Bir aşk yarattım bu gün kendim için

Mutluluğu dilendim Rabbim’den
Huzur beklemiştim onca mevsimden
Bir yol bulmuştum kendime
Onca kalabalığın içinden
Sadece içimden gelen ve
Senin yüreğinden geçen
Bir gün doğmuştu yine bana
O da senin içindi yar
Onca acının geçtiği o yaralı kalbimden
Delip geçmişti sen bilmeden

Bilmeden bir gizem dolmuştu içime
Görmeden bir rüzgar esmişti yüreğime
Dokunmadan sana seni hissetmiştim ellerimde
Uzaktan bir şehre demir atan o kalbine
Öyle yaklaşıyordum ki her gece
Seninle yatıp seninle kalkıyordum günlerce
Ve yine sen bilmesen de
İçindeki bir sıcaklıkla yavaş yavaş
Beni hissediyordun yüreğinde

Daha önce hiç görmediğin bir şeydi
Aslında ben de senden farklı değildim
Ben de görmeden sevmiştim seni
Körü körüne dokunmuştu ellerimiz
Sessizce seven yüreğimizle
Sessizce atıyordu kalbimiz

Sessizce yağardık
İki yağmur damlası gibi düşer
Birbirinden habersiz iki aşık gibi
Tutardık ellerimizi kimse görmeden
Ve kimse bilmeden severdik birbirimizi
Hatta biz bile bilmeden
Düşerdik yollara ikimiz için

Gizemin en derin duygusu
Ve benim de gizeme olan
En derin devletiydi içimdeki aşk
Belki de gizemli halimi seviyordum
Ya da gizemli halimle seviliyordum
Ama şu da ayrı bir gerçek ki sevdiğim
Ben seni her halinle sevip
Ömrüme sığdırmak istemiştim yüreğini
Görmeden bilmeden dokunmadan sana
Düşlerimde yaşattım kalbini

Yine yoksun yine sana yatıyorum bu gece
Yine yoksun uzaksın yollar kadar gözlerime
Uzaklar kadar sıcaksın biliyorum
Susuyorum susuyorum bekliyorum
Ama ağlamıyorum
Çünkü yanımda olmasan da sen benimsin
Çünkü her gün seni düşlüyorum

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir