Menü Kapat

Can Gibi Aklımdasın

Can Gibi Aklımdasın

Yudumlarken suyu bir akşam üstü,
İçinden geçer gözlerin
Aklıma gelir kızıllığında, o sımsıkı tuttuğum ellerin
Bakarsın gider, bir daha gelmez dersin ya
Kolay mı öyle unutmuş gibi yapmak sevdiğim
Sabah olur, aynadan geçer yine, o masmavi düşlerin!

Kıvrılırsın gecenin karanlığına usulca
Ayın ışığından yansır bir yıldız gibi suretin
Ekmeğin kıyısından aldığım en taze kokusuyla
Bir denizden geçer içimdeki hasretin

Ve gün aydınlanır güneşin sıcaklığında
Isınır yüreğim o bakışlarının uzaklığında
Aklıma geliyorsun yar! Bilmiyorsun!
Yine sen varsın penceremin sol tarafında

Belki her şey biter gider dersin içinden
Bir cesaret gelir, gün gibi geçer yüreğinden
Fırlatıp atarsın, koparırsın kendini resimlerinden
Ama yine sen, yine sen! Yine sen!
Sabah olur yine merhaban geçer gözlerimden

Soğuk soğuk çekiyorum yılların nefesini
Soluk soluk yaşıyorum yokluğunun ertesini
Gün oluyor gidiyor aklımdan her şey, dün gibi
Peki ya şimdi, kan gibi içimde dolaşan neydi
Unuttum sandım ya bir an seni, of
Can çıkmadan çıkar mı içimden bu yaşam!
Can gibi! Aklımdasın! Bir nefes gibi!

Aklının her köşesini istila eden yüreğin
Unuttuğum her bir yıla, ismini yazdıran kalbin
Yediğim lokmadan, yutkunamadığım aşa kadar
An gibi aklımda, unutulmuyor sevgin!

Geçer diyorsun aylar, zamanla bitersin
Sende bir gün tutar yalnızlığı seçersin
Dün gibi değil, gün gibi
Her gün yeniden doğmak ister kalbin
Ama sensiz bir yaşam
Ölümden beter bir hayattır benim için
Dolarsın kefene yıllara sayılır ecelin
Ve sende böyle bende kaldıkça
Bitemezsin
Bu can çıkar mı bu bedenden! Bilemezsin
Can gibi aklımdasın! Sen gidemezsin

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir