Menü Kapat

Çıkmaz Sokak

Çıkmaz Sokak

Zamanın en kötü yanıydı belkide olmayan canı
Saatlerin öldür öldür tükenmeyen dilleriydi hepsi
Görmeyen gözler bir yana, yollarım yıllara kadir
Geçiyor yavaş yavaş unutulmuş bir yaz misali
Erken dökülen yapraklar, sonrası sonbaharlar
Bir gece vaktinde hep bir güneş özlemi
Ömrümüzün uğrak yeri çıkılmaz caddeleri
Beyhude karanlıkların vuslat geceleri sessiz
İşittiğim son şeydi rüzgar, savurgan dı yokluğa
Bir isim verdim ardına, ateş-i aşkla yakınca
Her şey bir yana, seni hatırlatır unuturken
Yanar yüreğim azar azar geçmişi yudumlarken
Gözlerimin içinden baka bilseydin sözlerime
Anlaya bilseydin keşke, okuna bilseydim sana
Şimdi yüzüm gülse, içim ağlıyor gizlice

Var bir şeyler var, zamana mağlup düşler gibi
Suyla nikahlanan hayallerim gibi düşer bir köşeye
Tüm bekletilmiş toprakların, hatırına yaşadım ben
Tüm yaşanmışların, aklına uydum ben gidemezdim
Zamansız bir aşk uğruna hep sessizdim
Gün olur geldiğinde vazgeçmesini de bilirdim
İsteseydim ben
Kurşun olup namludan da çıkabilirdim.

Keşke yaralar sarılmak için açılsaydı hep
Razıydım yara bere içinde bir aşk görmeye
Hiç kapanmıyor ki, şarkısı hep gramafonda
Susmuyor ki hiç, sözleri hep karanlıkta

Dön dedi kader yüreğimi kırbaçlayan yollara
Sarıl dedi gece, adını bilmediğin kollara
Yürü demişti mahşer doğduğum topraklara
Vazgeç dedi herkes, bitti dedi cihan
Oysa ben örtüne bilseydim karanlıkla
Kolaydı ölmesi.. Gidemezdim ben
Çıkmaz bir sokaktın sen

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir