Menü Kapat

Efkarlıyım

Efkarlıyım

Seni görüp de tanımak isteyen gözlerime değil
O vicdanı eksik kalbini bir meleğe benzeten
Yüreğime pişmanım

Bir masaldı hepsi biliyorum
Hepsi birer yalandı
Seni şimdi anlıyorum
İşte o an çocuk olmaktan vazgeçtiğim o gün
Kaybolan yıllarıma ağlıyorum

Oysa bana benzer şair olur demiştim
Oysa her gece hayallerimde bir bebek düşlemiştim
Nice hayaller kurup seni dilemiştim
Şiir olup saklansın diye gözlerin
Sayfalarıma gizlemiştim

Ama simdi ne sana
Ne de bana göz kırpıyor gözleri
Yok olmuş gitmiş sanki şimdi
Efkarlıyım arkadaş o gittiğinden beri

Kaç kere kırdı gitti kalbin
Kaç kere vurdu vuruşturdu sırtımdan
Of bilmiyorum kaçıncı elvedaydı bu
Kaçıncı mevsimin
Kaçıncı hatırası gözlerin
Üşüyorum ağlıyorum gidiyorum
Sus ey kalbim konuşma
Ben ölüyorum

Kahreden yıllara bir yenisi ekleniyor
Biliyorsun

İşte bu yüzden gözlerime baka baka
Susuyorsun

Daha yazın başında bile üşütüyorsun

Nedir bu
Neden geldi neden gitti
Anlamıyorsun

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir