Menü Kapat

Gel Kalbim

Gel Kalbim

Bir çöl kadar ıssız kalbime
Yıldızlar kadar uzaksın sevdiğim
Görebiliyor ve anlatabiliyorum seni
Hatta tarif bile edebiliyorum gözlerini
Ama ne sana, ne de gözlerine
Dokunabiliyor ellerim

Dokunan sadece kalbimdi
Hissediyor seni
Uzaktan uzağa istiyordu yüreğini
Aklıma öyle tutunmuşsun ki
Zamanın en güzel yerinde
İçimde saklanmışsın sanki

Bir o kadar da
Sonsuz bir boşluktu sana olan sevgim
Sınırlanmış bir aşkın
Hatırası gibiydin

Ama sadece sen vardın ellerimde
Ve sadece sen kokuyorsun her yerimde
Ve yine her nereye baksam
Senden bir parça yansıyor gözlerime
Aynalar bile kırılmış ağlıyor kaderine

Biliyorum kalbim
Sonrası dünden
Daha çok acıyacak gönlümde
Ve acıdığı kadar da
İsyan edecek yüreğime
Ve yine bunu bile bile her saniye
Bir umut doğacak gözlerime

Ve senin her anını düşündükçe
Yılları yaşıyorum inan içimde
Ve her sene geçtikçe yüreğimde
Yeni sabahlar doğuyor kalbimde

Şimdi gel
Susturma yüreğimi
Gel küstürme ellerimi
Ellerimdeki çiçekleri
Soldurma ey yar

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir