Menü Kapat

Gizli Bir Yağmurdu

Gizli Bir Yağmurdu

Gizli bir yağmurdu benimkisi
İçime atar,
Oracıkta ıslanırdı kalbim
Usulca ağlardım yokluğuna
Sebepsiz, nedensiz, kimsesiz
Sessizdi, yalnız dı yüreğim
Gülerdi cam gibi gözlerim
İçim ise can gibi karla karışıktı
Karmakarışıktı aklım
Ne kötü ağlayamamak
Ya da gözyaşlarını
Dışa vuramamak ne zordu öyle
Kanla karışık bir aşkın
Yollarıyla ayakta kalmak
Ne saçmaydı, aptalcaydı belkide
Tüm imkansızlığının ertesinde
Yolları hayal edip
Düşlerine yattığım gecelerden
Her gece nefret etmek
Ne zordu öyle mide ağrısıyla
Karanlık sabahlara uyanmak
Ey gidi hayat!
Böyle mi olacaktı aşk..

Belki sıra dışıydı
Ya da aynaların,
Görünmeyen bir yanıydı gözlerim
İçime attığım akşamların
Kızıla boyanan tek gecesiydi
Uçup giden umutlarımla
Bit tek sana açılmıştım
Giden hayallerimle
Bir tek sende yanmıştım
Gidişinle
Bir tek sana ağlamıştım
İçimden giden bir yağmurla
Çorak bir topraktım..

Yandım ama anlatamadım
Ağladım ama duyuramadım
Üşüdüm sevdiğim, yoktun
Isınamadım
Terliydim, soğuktu
Konuşamadım
Gizli bir yağmurdu
Şöyle vurup da yıllara
Göstere göstere
Ağlayamadım

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir