Menü Kapat

Her Sabah

Her Sabah

Bir Şömine olsa
Pencereden disari baktigimda
Havanin karanlik ve yildizlarin olmadigi
Soguk bir kis gecesinde
Aklima ilk gelen bir Şömine olurdu
Yerde minderlerin üzerine oturdu?umda
Senin yanima gelip de elimden tutarak
Basini dizimin dibine yasladiginda
O güzel nur yüzlü yüzünü kendime çevirip
Saçlarinin her bir telini oksayarak
Ve her oksayip dokundugumda
Yüregimde olusan parçaciklarin
Sanki söminenin atesini güçlendirircesine
Içimde yanginlar olusmasina neden olan
Sicacik teninle
Dudaklarina dokunup sus dercesine
Simsicak ve susarak seni
O bal dudaklarini öperek uyanmak isterdim
her sabah

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir