Menü Kapat

Hiç Olmadın Ki

Hiç Olmadın Ki

Bugün ilk defa sen yoksun diyemedim
Ve ilk defa ağlamıyorum senin için
İlk defa körlük yaşıyorum belkide bugün
Bugün hiç bir şeyi görmüyor gözlerim
Aşkı da sevdasını da hiç takmıyorum artık
Öylece gidiyorum bir yerlere
Sessizce gidiyorum sen bilmeden
Üzülme
İçimde sakladığım sende varsın yanımda
Sen de varsın şimdi sol tarafımda
Belki gidip uzaklaşıyorum senden
Belki bir daha hiç görmeyeceksin beni
Belki de ellerim ellerinden kayıp gidecek
Olsun be üzülme sevdiğim
Yanımdayken de çok yakın değildin zaten

Evet ilk defa ağlamıyorum bugün
Son satırlarımdan dönüyor gözyaşlarım
Zor tutuyorum kendimi ağlamamak için
İçime atıyorum damla damla yağmurlarımı
Şimşekler çakıyor aklımın sol tarafına
Çapraz bir ateşin tam ortasında susmuş kalbim
Bir gerginlik içimde
Uzadıkça uzatıyor yüreğimi dağların ötesine
Yine gitmeler düşüyor yüreğimden
Yine susmak geçiyor içimden
Of

Bugün sensiz ilk günüm
İlk defa sensiz bir güne merhaba diyorum
Merhaba hayat merhaba yaşam
Ağlıyor musun bilmiyorum
Ağlama
Yanında olduğum günler gelsin aklına
Üzülme
Ben çok istemiştim yaslanıp yüreğime ağlamanı
Çok istemiştim omuzlarımdayken uyumanı
Çok istemiştim benim için sırılsıklam olmanı
Şimdi ben giderken üzülme
Kaldığım günlere say her dakikamı

Önceleri hep sol yanımda yaşardım seni
Şimdi ise aşkın sağ tarafından bakıyorum sana
Aşkın en arka sokaklarından sesleniyorum dağlarına
Tıkanıp kaldığım eteklerindeyim şimdi
Ulaşamadığım mutluluğun son saatlerindeyim sevgili
Ne gel sen sor beni
Ne de ben arayıp bulayım seni
Bırak
Bırak boş ver
Kader gelsin tutsun ellerimizi
Ecel gelsin vursun kalbimizi
Boş ver
Hiç önemli değil
Hiç olmadın ki
Biz hiç yoktuk zaten
Eni iyisi mi sen bizi
Hiç olmadı say

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir