Menü Kapat

İçimdeki Cinayet

İçimdeki Cinayet

Sol yanımdan geçen her gün
Yaslı düşlerimin kurbanı oldu bu gün
Sevip sarmalayan ellerin
Gözlerimden düşen o nemli suretin
İçime mıh gibi saplanan bir ihanetin
Tek nedeniydi belkide
Kalbimdeki o kanlı cinayetin

Vurup gittin doyamadın be yar
Gülüp güldün öldürdün beni
Yakıp yıkarak
Yağdırdın gözlerimi
Şimdi söyle?
Nerede ellerin
Nerede kalbin
Söyle
Şimdi hangi yürektesin

Aşk bir anda gelip
Ve bir anda gitmek mi?
Aşk yollara vurup
Ardına küsmek mi?
Onca yollar gitmekle
Biter mi?
Tuttuğun elleri bırakmakla
Kadere olan borç
Ödenir mi?

Her ölen toprak olmuyor
Gömülmüyor artık
Yeryüzü almıyor ihanetten gideni
Yıllarca ödesem de bedelini
Üzülme
İçimde öldürdüm ben seni

Unutma
Zaman bu çabuk gelir çabuk geçer
Aynı senin benden geçtiğin gibi
Aşk da gelir gider bir gün
Senin benden gittiğin gibi

Şimdi git
Haydi git
Yollar uzun ama sonu yok
Senin için bir onsuzluk da yok
Benim için sende yoksun artık
Hiç olmadın
Ve asla hiç olmayacaksın içimde
Çünkü ben seni doğduğun ilk yere
Kalbimin en derin yerine
Solan bir çiçeğin niyetine
Bir daha hiç dönmemek üzere
Kandan bir canla
Camdan bir kalbin kırıntılarıyla
Üzerine basa basa
Yana yakıla gittin öldürdüm sevgili
Gömüldün kalbimin kara toprağına
Şimdi sadece yüreğimde işlenen
Faili mechul bir cinayetsin sen

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir