İçimden Bir Ses

İçindeki ben’e bir kulak ver
Ben bendeki senle konuşuyorum

Sen uzaktan perdelerken gözlerimi
Halimi mahremle kapatıyorum

ღ
Gülüşün gülümserken düşlerime
Hüzünler vedalaşıyor yüreğimden
Gece vakti hayaller kıpraşırken
Kuşlar ötüşüyordu erkenden

ღ
Sen sendeki bana bir gülümse
Ben bendeki senle bakışıyorum

Sen uçurumdan alırken gözlerimi
Ben bir nefes daha çekiyorum

ღ
Acıkmışlığın başı suyundan dı
İçmeden ruhunu yapamıyorum
Bir damlan olmadığında içimde
Yokluğuna savaş açıyorum

ღ
Sen zamanla değil her gün gel
Ben seninle an’ı özlüyorum

Kanlı bıçaklı yıllar kaçarken
Ben seninle mutluluğu kovalıyorum

ღ
Bir duruşun kalıyor ki aklımda
Ömrümce bakışlarını unutamıyorum
Caddeler sayarken adımlarını
Bu şehrin kölesi oluyorum

ღ
Bir ses duysam seni hissetsem
Bir çift kadeh geliyor aklıma

Bir dokunuş olsan ki omuzlarımda
Tutuşurdum o an umutlarımla

ღ
Hep bir sen var, sözlerim gibi
Baktığım her yer gözlerin sanki
Her nereye çevrilse de bedenim
Tenin tenime değer gibiydi

ღ
Bir dokunuş olsun kalsın içinde
Asla bir sitem olmadı benimkisi

Ve içimden bir ses diyor ki sanki
Aşkı bizimle anıyorlar şimdi.

Mert Zafer Cansever