Menü Kapat

İtirafımdır Sana

İtirafımdır Sana

Hiç bir şey öldürmezdi gidişin kadar
Acı gelmezdi çağlayan yollarından
Sen giderken gök kuşağının altından
Kan toplanıyordu inan al yüreğimden
Kurşun muydu ayrılık?
Can veriyordum sözlerimden adım adım
Bir hiç uğruna çıkılan umutsuz yollarla
Kim vardı ki böyle yazısı kara
Yerinden çıkarcasına
Koparcasına bir kalbi
Kim tanırdı Allah aşkına
Can toplanıyordu ellerimde
Sessizlik çoğalıyor içimden
Rüzgarla konuşuyorum
Zerre kadar önemi var mıydı sen söyle
Ateşi tutuyordum çırılçıplak yüreğimle
Kim görüp, kim bilmişti ki hiç birisini
Kim silmişti ki ıslak suretimi
Geceye sarılıyordum eski dostumla
Ay toplanıyordu gökyüzünden
Yine karanlık, yine ışıksız
Yine yağmur yağıyor gözlerimden
Yine derman gölleri
Akardı zamanın sağnak caddelerine
Sar diyordu beni, can veriyordu gözlerim
An geliyordu azrail gibi dilsiz
Konuşuyordu sessizlik
Ver diyordu yüreğini
Hadi gel de al vur bedenimi
Neye yarar ki içimle geldikten sonra
Söylesene be güzel, kurşun muydu ayrılık
Yaralı mıydı güvercin
Yorgun muydu mutluluk
Sen oysa öylesine bir rüzgardın ki
Öyle bir günde çekip aldın ki ellerini
Öyle hızlı durdurdun ki kalbimi
Kurşun olsan böyle yakmazdın içimi
Hadi git de sök al kendini kalbimden
İtirafımdır sana bu ölüm
Seni mahşere dek sevdiğimden

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir