Menü Kapat

Masmavi Bir Adam

MasMavi Bir Adam

Faili bir adam gezer bu şehirde
Elleri boş, ceplerinde resimler
Aklındaki isyanları, bitirmemiş bir adam
Yüreği kan, sözleri çelikten bir adam

Bir adam gezer bu caddelerde
Seslenmeye gelmez, çatık kaşları
Ayrılığı kendinden bilen,
Aklı sıra her gün düşünen bir adam

Bir adam gezer bu sokaklarda
Almış eline yüreğini, gezen bir adam
Sırılsıklam ıslanmış sevdasından
Asla kurumak istemeyen bir adam

Faili bir adam bu, isimsiz, kimliksiz
Adını Soramayız, söylemez konuşmaz
Öyle bir adam ki, ağzını bıçak açmaz
Onun Şehrinde çiçek açmaz, çiçek solmaz

Gizemli bir adam bu , kendi kendine ağlayan
Gözleri dolmuş, pınarları kurumuş bir adam,
Yağmurları kan kırmızı, elleri nasırlaşmış
Sevdasını yaza yaza bitiremeyen bir adam

Üşümüş bir adam bu, ama asla belli etmeyen
Ne kadar üşüsede, soğuktan buz tutsa da elleri
Sevdasıyla ısınmasını bilen bir adam
öyle bir adam ki, hiç bir kimseye ihtiyaç duymayan

Hergün Ağlayan, ama belli etmeyen
Kederini hüznünü, damarlarında yürüten, bir adam
Her ağladığında çevresine gülücükler saçan,
Ağlarken hayatını yaşayan, ender bir adam

İçi titreyen, Tüyleri diken diken olmuş
Her şeyden şüpe duyan, alışamayan, bir adam
Hayatı, kaderi, insanları, yalan bilen bir insan
İçine dert olmuş sevdası, asla çıkaramayan bir adam

Gözlerini maviden, Sözlerini Kaleminden
Ellerini ise, kırılmış bir ağacın dalından almış bir adam
Kalbi her daim atan yaşayan, kanlı canlı bir insan
Öyle bir yaşar ki, yaşarken ağlayan bir adam

Sözleri Çelikten, buz gibi Sevdası Yüreğinden
Ayrılığı gururundan, gidişi inadından bir adam
Hasretini belli etmeyen, konuşmayan dilsiz
Doğuştan Masmavi bir adam

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir