Menü Kapat

Ötesi Yok

Ötesi Yok

Ötesi yok bu aşkın ölümden başka
Senden öte çaresi yok bu yalnızlığın
Aldığım nefesin, yaşadığım hayatın
Sonu yok şu çektiğim sigaranın

Hiç yarın olmuyor benim için
Ötesi yok ayların, o geçen günlerin
Kışı yok, yazı yok mevsimlerimin
Yoksun, durur mu dersin gözlerim

Yarısında uyandığımsın hayallerimin
Ayakta kaldığımsın en uzun gecelerimin
Sesimsin, sessizliğimsin dillerimin
Söyle, vazgeçer mi dersin düşlerim

Ve ellerin gelir geçer ellerimden
Dokunup gidersin ya hani gözlerimden
Zannetme ki yalnızlık zor, zor da
Ömrüm bitse gider mi içimden

Şarkılar tat vermiyorsa artık
Güneş
Doğmuyorsa eğer her sabah pencereme
İçtiğim kahve, yediğim lokma
Doymuyorsa öyle sensiz
Saplanıyorsa içime
Bir bıçak gibi yüreğimin tam ortasına
Bu bir divanedir, yoldur içimdeki
Neylerim ben sensiz geçen bu günleri

Bazen bir şey geçer içinden
Şöyle cesaret gibi bir şey gelir hani
Unuturum sanırsın gelmediğinde
Hani sarılırsın ellerine
Bakarsın gider, gelmez dersin içinden
Gün’dür, gelip geçer dersin gözlerimden
Zannetme ki geçip gidersin günlerimden
Anladım ki, ötesi yokmuş yarınların
Çaresi yokmuş o bırakılmışlığın
Meğerse her an,
İçimden geçermiş o bakışların

Ve sabah olur ekmeği bölerken ben
Yine sen girersin penceremden
Yine merhaban geçer gözlerimden
Aşı yerken ben, yudumlarken suyu
Ötesi yokmuş gibi
Yine sen düşersin içinden

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir