Menü Kapat

Riyasında

Riyasında

Giderken sen
İçimden geçerdi o sigara dumanından çektiğim geceler
Yakıp söndüremediğim saatlerin bertarafı olmuştu hayallerim
Dört bir yanımdan saldıran umutlarımın serzenişleriyle
Bir karanlıktım ben yükselen dağların eteklerinde

Sen giderken çok değişmişti aslında
Mesela bakmaz olmuştum mutluluğa görmezdim hiç bir şeyi
Soframda yediğim yemeklerin acı tadından yakınırdım her akşam
Ve bir fincan kahvenin hasret kokusuyla uyanırdım her sabah

Tüm alışılmışlığımın içinde sen vardın gece ve gündüzün
Değişmeyen tek şeydin sen içimde hiç değişmeden kalan
Senden sonra diye bir kavram yoktu benim için
Hep sen vardın ve hep senden hatırlar vardı dört bir yanımda
Bir sensizliği çekemiyordum, bir de
Onca yaşanmışlıktan sonra yalnızlığı beklemiyordum
Belkide kabullenemiyordum

Dertliydim
Yandı canım demedim kimseye söyleyemedim
Yağdı yağmur saklandım gözlerinden sen görmedin
Çok istedim gelmek, çok istedim o ellerinden öpmek
Olmadı gelemedim, öyle zordum ki yollara sen bilemedin

Sen giderken biraz kendimi tarif ettim yüreğime
Uzun uzun anlattım beni bana çektiğim sigaramın dumanında
Düşleri alınmış bir hayatın kurak düşmüş fidanlarıydım ben
Biraz da umutlarımdan bahsettiğimde ise kalbime
Dalları kırılan ağaçların yaşama sevinciydin sen

İçimde bir yolsuzluk vardı adaletin pençesiyle kıvranan
Kendime yediremediğim duyguların sefaletindeydi yaşadığım hayat
Sen giderken çok şeyi alıp götürmüştün aslında benden
Ben ise kalan bir kaç kırıntının dudaklarıma değmesi ile
Ayakta kalıyordum ama sen hiç birisiyle doymuyordun ki

Varsın dalgasından geçilmesin denizlerin
Varsın rüzgarından çıkılmasın yollara
Tutmasın ellerim görmesin gözlerim hiç önemli değil
İçimde kalmış her şey boş ver sen hiç gitmemişsin gibi gel bana
Gel!! Hiç bu şehirden ayrılmamış gibi dolan sokaklarında
Hiç bırakmamış gibi gel tut şu ellerimden diyerek yattım
Şu aşkın giden en karanlık riyasına

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir