Menü Kapat

Sen Anlattın Ben Dinledim

Sen Anlattın Ben Dinledim

Bir Masaldı Bu
Hep Sen Anlattın
Ben dinledim
Şimdi Ben Anlatıyorum
Sen Dinle

Susturma beni Gözlerime bak
Duygularım buz gibi çelikten yapılmış
Sözlerim, bir hançerin
Vücuduna saplandığı an gibi gelecek belki
Ama üzülme, diyorum ya
Bir masaldı bu
ben dinledim
şimdi sen dinle.

Sana olan Kızgınlığımı
Dile getiremiyordum
Sen Konuşurken Karşımda
Dilim Konuşamaz hale geliyordu.

Dedim ya, üzülmüyorum
Bir masaldı bu
Ben dinledim
Şimdi sen dinle.

ilk kez öfkemle anlatıyorum seni
Kulaktan duyma dillerden değil
Yaşanmış bir masalın yapraklarından
Yüreğimden Koparırcasına damlatıyorum.

Kalbimi söküp atsam neye yarar
Çıkar mı bu bedenden bu can
Can çekişiyordu, topraktan gelme bedenim
Buz kesmişti her yanım
Sen neredeydin ey sevgili.

Temmuzun tam ortasıydı
Güneşin anlıma vurduğu
Aklımın başımdan gittiği zamanlardı
Ellerim buz tutmuş, yüreğim ise
Bir ateş çemberi gibiydi.

Biraz kırgın biraz sinirliydim
Ben çok seven, birazda sevecendim
Sense bir İstanbul gibiydin
Büyük ve kalabalık
Yada, öle sanıyordun kendini.
Hani masaldır ya
Sen anlattın
Ben dinledim.

Sen koskoca istanbul’sun
Yakışır mı sana
Göğsünü gere gere
sevgilim diyemedin
Sahiplenmeyi beceremedin
Ben seni sevmeyi seçtim de
Ben sana tahammül ettim de
Sen mi beni sevemedin.

Sevemedin değil, sevmedin
Gözün dışarıda,
Aklın masaldaydı
Sen anlattın ben dinledim.

Korktum yine sevdim
Aldattın, ama yine sevdim
Allah mıydın be
Allah mıydın hep yalvardım
Ben seni
Uyuyamadığım her gecenin,
Sabahına kadar Sevdim
Ya sen,

Sen Anlattın
Ben Dinledim.

Şimdi sen dinle
Bir Masaldı bu üzülme

Ben Anlattım
Sen dinledin.

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir