Menü Kapat

Son Kurşun

Son Kurşun

Hani son bir umutla tutunurken ben
Yorulurken gözlerim suskunluğunda
Nasıl karışıyorsa kanıma zehrinle
Onca kurşun, nasıl dokunuyorsa yüreğime
Ölüm bile kölem olmuşsa içimde
Hatırla biraz şimdi, özündü sözün
Beni son kez kalbinde gör gözüm

Asılan kalbimdi o gece duvarlarıma
Son kez vurulmacasınaydı aşk
İlk düşen damla tuzaktı umutlarıma
En yorucu yolculuktu korkularımız
Bir bilsen şimdi, bir bilseydin keşke
O kaypak sabahların ışıklarını
O güneşe yalvarışlarımı
Bir görseydin nasıl yaktığını

Geçer derler hani, deşer de geçer
Sürülüyordu kalbim bir kurşun yuvasına
Hiç dokunmuş muydun açılan bir yaraya
Hiç vurulmuş muydun kör bir kurşunla
Yapayalnız ıslak mıydı gözlerin
Sus derler ya hani, susturur mu benliğini
Unutturur muydu insana tatlı sözlerini
İntikam, aşk ve sen!
Sırılsıklam sardı mı hiç göğsünü
Yavaş yavaş yer, bitirmez mi ömrünü
Sen hiç gördün mü kendi ölümünü

Şimdi destan gibi bir öfke
Bana izlerin, bana hançer, bana ateş
Unutulmaz bir gece şu karanlık
Sayfa sayfa nefret o son cümlemiz
Mahşeri görüyorum şimdiden
Melekler dokunuyor ellerime
Son kez vurulup giderim gerekirse
Avucumda kalan bu sonuncu mermi
Sen yorulma ben bırakırım kalbime

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir