Menü Kapat

Söylesene Bu Aşk Ne Tarafta

Söylesene Bu Aşk Ne Tarafta

Bu gece çok şey yazıldı karanlığa
Çok şey okundu duasıyla ardından
Önce yollar inşa edildi gözlerime
Aklıma saran yalnızlığım vardı içimde
Ve derya deniz boğulan gözyaşlarım
Umduklarım ve bulamadıklarımın yüküyle
Gidip de ulaşamadıklarım vardı
Hepsi şimdi bomboş
Hepsi şimdi her gece vakti sol yanımda
Kaybolan düşlerimle kaldı ıssızca
Söylesene bu yollar ne tarafta

Önceleri gün, gülümserdi yüreğime
Az da olsa gülerdi kaderime
Doğardı güneş batardı akşamları
Uyur kapardım gözlerimi
Düşerdim geceye sıcak ellerinle
Anlamazdım bir şey
Bir ezan vaktiyle biten karanlığı
Anlamazdım geçen zamanı
Anlamazdım ben hiç bir şeyi
Şimdi ise bir yanda yokluğun var
Ve bir yanda yalnızlığın
Ve bir yanda sen
Ve bir anda gitmiştin uzaktan uzağa
Söylesene şu kalbin ne tarafta

Ay doğar uyanır gözlerim geceye
Susar!
Yırtılan sislerimin arasından
Dalar gider sessizce bade/li
Şu geçmeyen zamanın içinden
Şu gitmeyen karanlığın yüzünden
Yakıp yıkılan ömrümden kalan
Karartan kışların var şimdi yalnız
Susup susturan yıllarımla
Doğmayan çocuklarım
Şimdi hepsi bir yanda, hepsi arafta
Söylesene bu sabah ne tarafta

Usulca uzaktan bakıyorum hayata
Ellerinden tut, susturan dudaklarına kadar
Kanayan yaramdan tut, dağılan saçlarına
Savrulan bir rüzgarla, dokunsam da sana
Aylarım doluyor şimdi o masum yıllarıma
İsimsiz bir mevsimin, şu son baharında
Söylesene bu yaz hangi tarafta

Sanma ki ağlıyorum, kırgınım sadece
Belki biraz dolu gözlerimdeki nehir
Biraz da ıslağım belki
Belkide biraz nemli bakışlarım
Hepsi bu işte
Bir yağmur damlası gözlerimdeki
Okunabilen bir ıslaklık
Her gece seni yazdığım gibi
Hepsi şimdi simsiyah sayfamda
Söylesene bu aşk ne tarafta

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir