Susarak Sevmek

Dün gece bir ay çöktü yüreğimin orta yerine
Hasretinle uyandığım güler yüzlü sabahımda
Bir gül soldu sanki bahçemin en güzel yerinde
Şimdi ise Bir şimşek gibi çakan ayrılık arifesindeyim

Sıcacık yüreğinde olduğu halde söyleyememek
Her defasında istemiyorum çığlıklarıyla
Sonsuz Evrene, sığmayan sevdanı inkar etmek
Belkide böyle bir şey bu, susarak sevmek

Ne sana anlatabiliyordum ne de kendime
Kendi duygularım bile inkar ediyordu bazen
Seni çok seven bir yürek bahçesinde
Ama ne çare sevmiştim seni bir kere

Ne zormuş aslında susarak sevmek
Her defasında kokunu alıp içime çekmek
Sen olmasan da, sen varmışın gibi gülebilmek
Her an seni, gizli gizli beklemek gibi

Dilime lal düşerdi sanki yanımda olduğunda
Heyecandan, elim ayağım titrerdi yaklaştığında
Öyle yakın anlarımız oldu ki, Kahretsin
Söyleyemedim, Söyleyemedim işte

Hep inanmak istedim söylediğin her kelimene
O tatlı sözlerine sevgine bana olan samimiyetine
Doğruluğuna, dürüstlüğüne, sana olan güvenime
Düşündüklerim beni ayakta tutan tek şeydi belkide

Mas mavi gözlerimde fırtınalar kopardı sanki
Gözyaşlarım ise, çılgınca akan nehirlere akardı
Boş ver, olmasan da yanımda sen, düşlerimdeydin
En tatlı hayallerimde açan, en güzel çiçeğimdin

Nasıl bir sevgiydi bu anlatamadığım, konuşamadığım
Seviyorum ama susuyordum inan, inatla, sabırla
Bazende beynimden vurmak istiyordum tek kurşunla
Veda etsem de bu dünyaya, biter mi, off

Koskoca bir gül bahçesindeki binlerce gülden
Sadece bir tanesiydin, alıp elime kopartamadığım
Sen benim güller içinde sevdiğim en güzel çiçeğimdin
Olduğunda mutlu, yokluğunda ise hırçınlaştığım

Tek sevdiğimdin.

Mert Zafer Cansever