Menü Kapat

Suskunluğum Sana Değil

Suskunluğum Sana Değil

Suskunluğum sana değil sevgilim
Üzerine alınma öyle başını eğme dik tut
Sana değil sitemim, hayata, kadere insanlara
Seninleyken yaşadığım tattığım ve gördüğüm herşeye

Gözyaşlarım sana değil, Sakın ha asma yüzünü
Başımdan Aşağıya Dökülen Soğuk Suyun Damlaları onlar
Üzülme sen, Senin Göz Yaşı gördüklerin
Benim serinlediğim herkeste bulunmayan damlalar onlar

Biliyor musun Bir kitap yazdım
Kapak sayfasına beni…Orta sayfalarında hayatı anlattım
Bazen aralarda dostlarımı ve ailemi
Üzülme senide Son sayfama ayırdım

Benim yürüdüğüm yollarda…ben kaldırımı kullanırdım…
Sen ise caddenin tam ortasından giderdin
Hani sanki, ya ölmek yada öldürmek istercesine
Şimdi ise ışıkları kaldırmışlar..üst geçitler koymuşlar

Sana doğru yanan ışıkları fark etmiyordun
Sana göre senin intihar sandığın olay yeriydi
Oysa Senin sebebiyet verdiğin bir cinayet mahalliydi
Şimdi çık merdivenlerden kendin atla trafiğin sustuğu anda…

Anlattığım gibi..Suskunluğum sana değil
Sende hata yapabilirsin, bende
Fakat sen yanlış insansın
Bense Yanlış şıkkı işaretlemiş bir öğrenci

Bu suskunluğum sana değil sevgilim
Seninle Beraberken Geçirdiğim Zamana
Mahçup olduğum Yıllara sevdiğim insanlara
Şerefini bıraktığın 2 metrelik çarşafa.
Seni serbest bırakan Dağlara Taşlara

İlerde yüzüne bile bakamayacağın…Evladına
Susuyorum..sana değil
Onlara Susuyor..Sana ise Acıyorum…

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir