Menü Kapat

Suskunluğun Ötesinde

Suskunluğun Ötesinde

Hür olup savrulmaktı düşlerim
Oysa kuş olup vurulmakta vardı
Ah çıktığım o yollar geliyor aklıma
Yabani güller sulanıyor gözlerimde
Uçup kanatlanmışttım bir rüzgarla
Adeta bir uçurum bırakmıştın kenarıma
Sanırdım her şey mutlu kalacak
Her yer cennette bir köşk gibiydi sanki
Dört bir yanımda sen varmışsın gibi
Nefes nefese yürüyecektik seninle
Nereden bilirdim ki
Hasret kalacaktım gökteki aydınlığa
Kim bilirdi ki ben yine
Selam duracaktım ışıksızlığa.

Gür olup harlayasım var bugün
Yakasım var dumanlı yükselen dağlarını
Yanasım var içinde alev alev
Bakasım var gözlerine kan kırmızı
Şimdi bak öldü ömrümün tamamı.

Şimdi rüyalarım riyalarına eş
Külleniyor gerçeklerin gerisinde
Kızgın kurak güneşli yollarında
Bir parmak toz çaldım dilime
Suskunluğun ötesinde
Konuşuyorum işte.

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir