Menü Kapat

Susuyorsun /Ama

Susuyorsun /Ama

Yazacak o kadar çok şey var ki içinde
Tutup ellerinle bulamıyorsun

Bakıyorsun ama göremiyorsun
Tutuyorsun ellerini, dokunamıyorsun
İçinde bir şeyler var ama
Susarak kimseye anlatamıyorsun

Çok şey var, çok
Özlüyorsun fakat bilmiyorsun
Seviyorsun onu anlamıyorsun
Yüreğinde öyle bir ateş var ki
Susuyorsun ama söndüremiyorsun

Yolların en uç noktasındasın
Görmüyorsun
Uzanıyorsun ancak gidemiyorsun
Hissediyorsun
Susuyorsun ama söyleyemiyorsun

Hayatın en dolu sayfalarısın
Yüreğinden ellerine düşen cümlelerin
Sessiz gülüşlerisin aslında
Öyle şiirler konuşuyor ki içinde
Susuyorsun ama yazamıyorsun

Hayat kalabalık
Aklın karışıyor duruyorsun
Belki de her şeyi,O’na benzetiyor
Uzanıyor, tutamıyorsun
Yaklaşıyor, öpemiyorsun
Küsüp darılan kalbinle
Susuyorsun ama kızamıyorsun

Uzakta olunca hayallerin
Sadece geceleri yaşlanıyorsun
Erken yattığın şu yüreğine
Her sabah aynasıyla kalkıyorsun
Üşüyorsun, ağlıyorsun
Görüyorsun ama bakamıyorsun

Aslında sen
Dokunamadığın kadar saklıyor
Hiç ummadığın kadar da, özlüyorsun
Ve özlediğin kadar da sevip
Aklın bile almayacak kadar da
Dokunuyorsun,
Susuyorsun ama anlatamıyorsun

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir