Menü Kapat

Volkan

Volkan

Senin de yüreğin var olsun, bitirdin be sevdiğim
Ne kadar kör, ne kadar taşmış meğer gözlerin
Boş ver, en sıcak günler, kara kışların olsun şimdi
Giderken bile gözyaşlarım, yaz yağmuru olsun bugün
Islan ama ağlama, boş ver, seven canından olurmuş zaten
Sevin, seni gerçekten sevmişti dersin bir gün
Benim için gerçekten ağlamıştı dersin, o yeter bana
Ve senle sevgin belki boşa gitti ama
Bırak şu gözyaşları hatırlansın uğruna.

Seni hala dün gibi geçiriyorum aklımdan
Unutulacak gibi değil belki, unutamam ki
Aslında tedirginim ağlayacaksın belki
İşte bu yüzden uzattım biraz mesafeleri.

Her neyse artık, sen üzülme yeter bu sessizlikte
Ben o yokluğunda oldukça gezip gördüm göreceklerimi
Oldukça gözyaşı döküldü nehirlerden açık denizlere
Battıkça battım, ama üzülme, ikimiz içindi hepsi
Sen bir daha çökme diye, kendi kalbimle girdim içine
Üzülme be can, yok yok, bir şey olmadı elbet
Sadece biraz ıslandım o kadar.

Sen ağlama, var olsun terk eden yüreğin
Sen üzülme canım, gittin ya, sonrasını boş ver
Bak yaşıyorum sensizde de olsam, sessizde olsam
Kahrolsam da yanıp kavrulsam da
Şu noktayı sen koydun ya, gam yemem artık ben.

Tapılacak insandın terk edilecek değil, etmedimde
Değer kıymet dedin, verdim hepsini verebildiğimce
Sev dedin, ölüme gittim seninle sessizce
Git dedin, dizlerinde uyudum gecelerce
Aşk dedin, bir dünya bıraktım kalbine
Ama olsun boş ver be sevdiğim canın sağ olsun
Sen gittin ya, o da yeter yüreğime.

Şimdi sen aslında, hem kızılacak
Hem de bir kenara atılacak insansın da
Olmuyor işte, saklayacak bir kenar buldum da
O kızgın dağa çıkamadım daha
Çıkarsam eğer, bil ki bir volkanımdır artık

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir