Menü Kapat

Yalnızlığı Öldürüyorum

Yalnızlığı Öldürüyorum

Bir başına bir dünyanın dört duvarındayım
Bir başına yaşıyor bir başına ağlıyorum
İçimde baharlar savruluyor yaprak yaprak
Ben aslında yokluğunda yalnızlığı öldürüyorum

Hayal ediyorum sen varmışsın gibi baş ucumda
Saçların geliyor aklıma sırma yumuşaklığında
Ellerin var ellerimde bir yaz sıcaklığında
Ama sen yoksun yalnızlık vuruyor yine aklıma

İçimde bir düşmanlık her dakika geçen yıllara
Nefret rüzgarları esiyor saatlerin inatçılığında
Yaşıyorum ama senin o güzel bakışlarında
Zamanı öldürüyorum kalbimde parça parça

Avutuyorum kendimi her gün ayrı bir duvarda
Yaslanıyorum satır satır her bir sayfasına
Gözlerimle yazıyorum ismini içimdeki karanlığa
Yine yoksun sen varlığınla yaşıyorum bu hayatta

Gökyüzünü unuttum mevsimlerin çaresizliğinde
Oysa ne kadar çok isterdim bir yağmur sesiyle
Uyanıp sabahlara seninle ıslanmak yeryüzünde
Ama yoksun sevdiğim yıllar geçse bile kime ne

Her nereye baksam gül yüzün açıyor gözlerimde
Suretin işleniyor geçen zamanın her saatine
Ama sevdiğim sen yoksun ben yalnızım ama
Düşlerimi alkışlıyorum her gece bitmesin diye

Mutluluk hayalinle geliyorsa benim dünyama
Düşün yanımda olduğunda hangi keder gelir de
Hangi mevsimin hangi baharında solar karşımda
Gözlerim dolar mı sen benim yanımda olduğunda

Sen benim unutamadım karmaşık duygularımın
Tarif edilemeyen bir dünyası gibisin içimde
Aşka meylediyorsun usulca düşlerimde ama
Gel bir de onu kalbime sor sorabildiğince

Günleri taşıyorum yıllara usulca ağlıyorum
Saatlerimde her gün yelkovanla tartışıyorum
Mevsimlere küsüp her an seni anıyorum ama
Yok sevdiğim yok ben aslında sen olmadığında

Yokluğunda yalnızlığı öldürüyorum

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir