Menü Kapat

Ağladım

Ağladım

ağladım
sabahlara kadar
dağlar sürüldü gözlerime
yıllar vurdu yaş oldu boğuldu günlerimde
sözlerim ise tutuldu sustu sadece
hayat durdu yaşam durdu
ayrılık geldi vurup vuruşturdu yüreğime
konuşamadım ağladım kanadım yandım bu gece
yandıkça ağlar
ağladıkça kanar oldum bu gece
sen gidince her şey bir felaket gözlerimde

ağladım
ağladım ki yokluğun bir boşluk değildi kalbimde
gülen gözlerime bir gökyüzü gibi gelip
yağmur gibi ıslatıp geçmiştin yüreğimden
ben sadece ardından bakıp ağladım
giderken bıraktığın izleri de alıp
Dualara sığındım ellerimi açarak

ağladım
ağladım çünkü bir ömür bitecekti sensiz
bir heves gibi uçup gidecekti çaresiz
onca yaşanmışı alıp ateşten geçirerek
tekrar tekrar yakmak mıydı kollarında aşk
ağlatmak mıydı zamanın her saatinde gözlerimi
Ya da
sızlatmak mıydı yüreğimi her dakika ayrılık

ağladım
ağlayamadığım ne varsa şimdiye kadar
hepsini biriktirip gidişine katmıştım sanki
fırlatıp atamadığım ne varsa rüzgara seninle
hepsini alıp geçmişe saklamıştım kendimi
bir köşede düşünürken geleceğimi
oturup kaderime ağladım

ağladım
ağladım çünkü ilk defa ağlatmıştın beni
daha önce de gidip gelmiştin defalarca
hiç ağlamadan pencere diplerinde
tatlı bir tebessüm ile beklerdim seni
ama bu sefer ki gidişin
bir ihanetin bedeliydi sanki

ağladım
ağladım ama
gözyaşlarım gidişine değildi sevgili
seni asla affetmeyecek olmam
ve
sol yanımı yakıp kavuran sancıları
içime bir ok gibi saplaman dı giderken
yüreğimi sızlatan acıtan kanatan ne varsa
yüreğime indirmen di seni deli gibi severken

severken
gözyaşı dökmek ise kaderim
ağladım
sen giderken

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir