Menü Kapat

Ayrılığın Gözyaşları

Ayrılığın Gözyaşları

Gel açtım yolları koydum kalbimi
Gel
Bir yanda toprak! Bir yanda sen!
Gel de şimdi anla halimden

Hayat öyle sensiz, öyle zor ki
Zaman öyle sessiz, öyle tutarsız ki
Hadi gel, düş hayallerimden
Şu beyazın karardığı bir günde
Hadi gel de tut yüreğimden..

Öyle kansız, öyle cansız ki bedenim
Öyle acıyor ki, yanıyor ki kalbim
Öyle apansız ki gidişin
Anladım ki
Ben bir tek, ömrünle sözlenmişim
Ya gel seninle bu yolda beraber gidelim
Ya da bırak şu toprağa kendim gireyim

Bugün her yer sabahsız bir gece
Ömrümden giden bir mavinin
Hırçın bir gölgesiyle
Sessizce
Hadi gel şimdi, konuş benimle
Gel sesim ol bu gece

Uzakta çoraktır topraklar
Kış demeden döküldü yapraklar
Yalnızlıktır o içimde bıraktığın
Bir başına ağlayan
O sırılsıklam yağmurlar

Ben var ya ben
Karanlıktan korkan bir gece gibiyim
Bir çocuk gibiyim gölgesinde ağlayan
Hayattan kaçıp kalbine sokulur gibi
Özlüyorum o tutamadığım ellerini

Gel açtım şimdi kör yollarımı
Gel açtım sana sar kollarımı
Gel ağlatma şimdi
Gel ıslatma şu ıssız dünyamı

Hadi gel

Şahidim olur ayın saklı duası
Yarınım olur nehrin kara kışları
Denizimdir şimdi
Tuzlu tuzlu içtiğim
Şu giderken bıraktığın
Ayrılığın
Gözyaşları

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir