Menü Kapat

Beyaz Sayfam

Beyaz Sayfam

Dün hasret vardı yokluğunun ardından
Boşluğun vardı dolmayan
Aklıma getirdikçe acıyla doymayan
Aklım vardı bir karış
Tüm vazgeçemediğim duygularımın esaretiyle
Özlem vardı içimde bir umudun gölgesinde
Umarsızca beklenen mutlulukların
En dikenli telleriydi keskin sözlerim
Bomboş yolların çaresizliğinde
Hep bir damla yağmurla baktı gözlerim

Ღ°•.♥.•°ღ

Oysa ben mahşere dek seni yazmıştım gönlüme
Olur olmaz dediğim her şeyde sen vardın
Belki de her şey sendin, ta kendisiydin
Hükmüne yenik düştüğüm yüreğinin
En naçizane esiriydim o günlerde
Sihirli bir sözdün bir söğüt gölgesinde
Usulca esen rüzgarların dokunduğu her yerde
Kalbini, ellerini, bedenini, neredeyse her yerini
Bir şiir gibi nakış nakış işlediğimdin sen benim
Nefes nefese dokunduğum o gönlüne
Dün öyle hasrettim ki sen bilemezsin.

Ღ°•.♥.•°ღ

Ne geliyor aklıma biliyor musun
Elin elimdeyken soluduğum o havanın
Ve duman duman çektiğim şu sigaranın
Bir zehir gibi içimden yükselişini izlemişim
Ne habersizmişim ben
Ne sevmişim seni öylece sessizce
Nasılda geliyor aklıma
Zehralmışım yılları habersizce

Ღ°•.♥.•°ღ

Ne geliyor aklıma biliyor musun
Gözün gözlerime değmeden kalbini görmüştüm ben
Dokunup ellerine hissetmeden
Gönlüne aşık bir nehir geçerdi içimden
Aklıma geliyor da
Sabrıma dokunan ağırlığınla
Sırılsıklam olan yüreğimle, kalbinde
Nasılda boğulmuşum ben

Ღ°•.♥.•°ღ

Ve şimdi bomboş.
Dünü olmayan uzun bir yoldayım..

Yeni bir sayfada
Beyaz bir kağıdım artık

Ღ°•.♥.•°ღ

Akan yaşların ve
Yaşlanan onca yaşanmış yılların hatırına
Ben hala gittiğin o yerde
Ben hala bırakılan o umutların çaresizliğinde
Gittiğin o arka sokaktayım
Ama biliyor musun
Tüm beklenenlerin aksine
Ben artık yarını özlüyorum

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir