Menü Kapat

Keşke

Keşke

Keşke her şey bir el uzaklığında olsa
Uzanıp dokunurdum belki sana
Belkide tutardım o ellerinden
Kim bilir belkide öperdim gözlerinden
Belki sarılır, belki ağlardım
Belki de sana sırılsıklam
Gökyüzünden yağardım

Geceye düşerdi sessizlik sen yoktun
Şu karanlığın en amansız gözyaşlarıyla
Ay ışığına çökerdi dizlerim
Biraz aydınlık, biraz karanlıktı kalbim
Belki de dilsiz bir serzenişti haykırışlarım
Tüm imkansızlığımın çaresinde
En güzel düştü belkide ıslak bakışlarım

Keşke her şey bir dudak arasında olsa
Bir sözüne yanında kurardım düşlerimi
Bir cümlene günleri
Bir saatine yılları verirdim ömrümden
Belki biter, belki de giderdim yeryüzünden
Bir türlü vazgeçemediğim şu kalbine
Ne yollar inşaa ettim yüreğimde
Şimdi bir sözünle alıp götürmezmiydi beni
Şu geçen her zamanın uçup giden saniyeleri

Hoyratça geçiyor zaman gözlerimden
Utanan yıllarımın hazin bakışlarıyla
Sensiz bir gün daha bitti bugün
Yine sensiz vedalaştım geceyle
Yine yalnızlık vurdu sabahlarıma
Keşke dediğim bir anda
Yalnızım yine
Yine sensizim bir başına

Keşke yolların bir adı yakın olsaydı
Keşke tadı ayrılıktan çok uzak kalsaydı
Keşke aşk dediğimiz şu güneş
Bir el uzaklığında
Ya da bir dudak arasında
Hep yanımda
Yanı başımda yansaydı

Gönlümden yağan bir yağmurla
Şu gözlerim ıslanmazdı.

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir