Menü Kapat

Git Ki

Git Ki

Hani içine derinlemesine baktığımda
Kaybolduğum gözlerim vardı dün
Bakışlarımı değiştiren bir esaretin vardı yüreğimde
Kokun vardı
Mis gibi bahçe bahçe üzerime açılan bir bahar gibi
Güneş doğardı her gün gecelerime
Ve ben hayata susar
Sadece sana anlatırdım kalbimdeki sessizliği

Unuttuğum tek şeydi pencere kenarları
En önemlisi gitmeyi unutmuştum
Yolları bırakmıştım şehrin en uzak topraklarına
Sana sarıldığım her anın hemen sonrasında bile
Öyle özlerdim ki sesini
Sadece yaşamak için
İçime çekerdim nefesini

Şimdi ise saçlarıma dokunan bir rüzgar gibi ellerin
Soğuk bir kışın ortasında kalan ıssız bedenim
Ve bir başına kalan yalnızlık dolu yüreğim
Tenin kokun ve solan rengim
Hepsi bir birer arkadaşım oldu bu gün

Mutluluğun dünden
Ayrılığın ise bugünden vurduğu bir acı gibi
En kötü günleri tattırıyorsun sevgili
Gitmek marifetse
İnan beklemek kalmaktan çok daha zor
Ve çok daha fazla acı veriyor bu sensiz yüreğime
Şimdi giderken dünden değil
Bu günden bir umutla git
Git ki
Dönersen eğer bir gün
Bulabilsin kalbin beni
Dönersen eğer
Senden başkasına ait olmasın yüreğim
Senden başkasına da dokunmasın ellerim

Git ki
Yazlar bitmesin ardında
Git ki çiçekler solmasın bu son baharda
Git ki
İçimde esen onca fırtına varken sana
Bitmesin
Dinmesin senin yokluğunda

Git ki
Dönersen eğer
Yürek sızımı takip et usulca
Acıyan kanayan ne varsa onlara sor beni
Kaybolduğum gözlerinin esaretinden geç yavaşça
İşte tam oracıkta bulacaksın kalbimi

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir