Menü Kapat

Gong Sesi

Gong Sesi

Zor bela kıra bildim zincirlerimi
Gelme, öldürürsün yine gözlerimi!
Ne sular çektim yollarından
Ne dumanlar yükseldi bu dağlardan
Kaç şehri yakmıştım bilir misin
Kaçıncı kırılışı bu kollarımın
Sol yanım vardı yokluğunda
Yarım yamalaktı sancısı
Gelme, yeni alıştım körlüğüme
Geçmişe terk edilmektense
Çağır ölümü gelsin, çökerim ben
Gelme! Seni sevmektense
Gerekirse düşer toprağa
Yanarım mahşerde..

Hızlıca koşan saatler var
İkimizi çeyrek geçiyor zaman
Yarına verilen sözlerim var
Gelme, dün hep kanlıydı zaten
Tekrar tekrar üşümektense
Güneşi bağışla gözlerime.

Ne bulduğumu kaybetmek
Ne de kaybettiğimi bulmak
Yazılan en güzel sözdür artık
Son seferimdi savaşın ardından
Sanma ki sana zaafım var
İçim almaz artık gelsen bile
Şerefinden verenlere ahim var.

Çizilip silinmek zordur elbet
Mesele şu ki, hayata kendini
Yeniden yazdırmak değil mi?
Dar gelir sayfalarım, gelme!
Saflarında kal sessizce
Yazılı bir yer var, adı kader
Gelirsen eğer ölümden beter.

Dünümün yorgunluğuna sayıyorum
Çok zamanım var dinlenebilmek için
Sevilmek için de çoktu zaman
Üzerinden yıllar geçmiş gibi
Tam altımda bir enkaz var şimdi..

Akrep ile yelkovan şahit
Yokluğuna
Bir gong sesi vuruyorum!
Boşluğuna geldi biliyorum
Haykırıyorsun, duymuyorum!
Kollarıma bakma sakın!
Ben artık saati̇mi̇
Kalbi̇me takıyorum.

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir