Menü Kapat

Mesele

Mesele

Gitmesi silinmesinden zordu
Kolayı seçmiştim ben, zamanım yoktu
Kalıp silmiştim öylece, yorgundum
Durgundum, aşka mecalim yoktu
Bir şeyler vardı elbet
Ne varlığın dı, ne de yokluğun du
Tek cevabım vardı sana
O da suskunluğum du.

Çok şeyler vardı anlatacak
Oysa konuşmak yasaktı ardıma
Saklı bir sanattı hatırına
Hadi sessizce
Sessizliğimi dinle
Yaşanmışlığın uğruna
Rüzgarıma dokun uzaktan
Sadece sus, ve
Bir gece dost kal derdimle.

Sanıldığı gibi değildi gülüşlerim
Zordu öylece durabilmek
Hele o gözlerinden çıkabilmek
Tek nefeslik seyrek bir duman
Tamamlanmayan bir çeyrek
Tek bir kurşunla vurabilmek
Büyük cesaret
Yalana merhamet!
Ya da yalandan merhamet dilenmek
Bir deprem
Ve son cepheni
Düşmana teslim etmek gibi
Haince!
Sadece bir tebessümle
Kendi yüzüne
Kendi ellerinle kelepçelenmek
Ve yenilmek
İşte buydu mesele

Şimdi artık borcum hayatla
Son bir bedel biçtim gözlerine
Aşağı yukarı fiyatı aynı
Daha aşağısı kurtarmazdı
Ben ömrümden alıp
Sana vermiştim çünkü..

Çeyrek uzaklıkta bir yolda
Bir kardelen yetiştirmişim
Açınca güneş bitivermişim
Anladım ki gitmek
Koca bir korkaklıkmış
Kalmak ise helalinden bir bedel
Bir gün ödenecekse eğer
Hadi git, tüm sevaplar aşkına
Tüm günahlar seninle olsun
Düşersen bir gün sende, üzülme
Boş ver, o da olur, adı yoldur
Bir çiçek görürsen ansızın
Koparma, adı gül’dür
O sustuğum cevaplar adına
Beni hatırla
Çünkü baktıkça gözlerin
Onu da öldürür.

Sen adı malum olan sorum
Bir azaptı varlığın
Hadi git! Gittiklerinle kal!
Özgürlüğünce bilinsin aşk
Mayhoş kaldırımlar var
Silik silik görüyorum
Bil ki silinmiştir hepsi uyan!
Bir güneş doğmuştur
O bildiğin aptal sabahlar
Yok olmuştur.

Batarken güneş geceye
O düşlerin kardeşliğinde
Hiç kalabildin mi sevdiğinle?
Silinmecesine değildi aşk
Hayaller bile utanırken sessizce
Bir ben yoktum içinde

İşte buydu mesele

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir