Menü Kapat

İlk Defa

İlk Defa

Bugün ilk defa çaresiz kaldım
Ne düşündüysem ben, hiç birisini
Bugün içime sığdıramadım

Sıra dışı hayaller, sessizlikler
Tüm keskinliğinde geçen, kara günler
Ey kalbim, gel de bana bir şeyler anlat
Birikip giden ömrüm ile
Bugün ben
Kendi içime bile sığamadım

İlk defa elleri bağlıyım
Bükülen dizlerimle tutunuyorum
Anlatamadığım derdim var ama
Sustuğum bir cümlede sana
İçimden ağlıyorum

İçimden gidenler var bugün
Mesela
Yazlar, baharlar, rüzgarlar,
Her sene gelebilme ihtimali olanlar
Hepsi gittiler, ama
Her yıl yeniden geliyorlar
Gelmeyen tek şey ise giden ömrüm
Kalbim, yüreğim
Yani sen ve seninle gidenler
İşte ben ona bozgunum ya
İşte ben ona ağlıyorum ya
Bir türlü kendime sığdıramıyorum

Keşke giden bir yıl olsaydın
İnan beklerdim seni yıllarca
Keşke rüzgar olsaydın bana
Tutunup koşardım be kollarına
Keşke gelebilecek gibi gitseydin de
Seni hep gelmiş gibi sevseydim
Hep gelecek umuduyla, her mevsimi
Kendime cennet bilseydim

Sessizim, sensizim, çaresizim ben
Her şeyden önce yarınları çalınan
Bir günüm bugün
Bir su damlasıyım sevdiğim
Boş yere dolmuşum bugün
Boş yollara yürüyorum
Düşüyorum, kalkıyorum gidiyorum
Hep başa dönüyorum

Depremler yüreğimde, susuyorum
Gidiyorsun ama gelmiyorsun
Hadi bir şeyler söyle
Hadi söyle, anlat yüreğime
Yazıktır suskundur gözlerim
Bitkinim, yıkılmış şehrim
Sessizim, sensizim daha ne söyleyim
Çaresizim
Bugün içime bile sığmayan
Bir kadersizim

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir