Menü Kapat

Lerzani Yüreğim

Lerzani Yüreğim

Seni sevmekte yetmedi, sana susmakta
Tek sorun tenine, dokunabilmek’miydi?
Haşa kimin haddineydi ki o dokunuş
Gözün gözlerimin menziline girseydi
Biraz ucundan görüp, hissede bilseydim
Yeterdi belki, ötesini boş ver.

Zamanla binleri bir yaptım, yakındım
Yüzlerce metresi diz çöktü santimlere
İş bu gerçekler yanıltmasın kimseleri
Yıl dediğin nedir ki gelir geçer sandım
Anladım ki o dokuş, ah o ilk dokunuş
Hayallerimden beri, ölümlerden ileri.

Yakabilseydim rüzgarda tek bir sigara
Ateşi anlatırdım yüce dumanlı dağlara
Sıcaklığını, yakınlığını ve uzaklığını
Tutamadığım o ellerin nasıl yaktığını
Çığ sesimin uzaktan nasıl kısıldığını
Susup kalmak mı? Yetiyor mu ki sanki.

Her gece hep inşallah diyerek yatıyor
Sonrası hep keşke diyerek uyanıyorum
Kalkıp gitmek mi, haşa, kimin haddine
Lerzani yüreğim, güneşli sabaha mahkum
Isli duvarlar ve demir parmaklıklar
Kala kalmışım içinde, kimin umurunda.

Olur da yağmur gökleri unutur bir gün
Olur da toprak her zamanki gibi vermez
Yaprak, tutulmaz olur hani dallarında
Çöl olur her şey belki, sahrası kalır
Yarım kalır düşler, görülmez kılınır
Bir ezan vakti ecel gelmiş, kime ne.

Sen haklı olduğun kadar özgür
Ben ise seni sevdiğim sürece

Lerzani yüreğimle sevgilerle

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir