Menü Kapat

Mutluluğun Gözyaşı

Mutluluğun Gözyaşı

Mutluluğun gözyaşı olur mu yar
Olur mu olur
Çığlık çığlık sesleniyorum yüreğime
Şimdi sen sus
Şimdi sen dinle sevgili
Bu gözyaşları karanlığın değil
Sende bulduğum bir mutluluğun
Sayfalanmış eseri

İlk kez ölesiye sevmiştim birini
Sadece tek bir kalbe bağlanmıştı yüreğim
Daha önce ise hiç aramamıştım bu duyguyu
Ama bu gün ansızın bulduğum
Bir mutluluk oldu yüreğimdeki adı

Adına aşk dediğim duyguların
Bir anda yüzümü güldürmesi gibiydi yaşam
Bu gün tattığım en lezzetli bir hissin
Ansızın damağımda kalması gibiydi sevda
Ve ben bu gün işte onu yaşadım

İçimden haykırmak geliyordu adını
Susuyordum üzgün bakışlarımla
Susup konuşamadığım bir sır gibiydi
Ellerimden kayıp gitme korkusu var ya
Küstürüyordu dillerimi

Uykularımda çağrılıyordum
Çığlık çığlığa sesleniyordu yüreğime
Her gece uzandığım bir şehrin
Bir köşesinde buluşup
Ellerini tutuyordum
Biraz uyandığımda ise
Seni ölesiye özlüyordum

Karanlığın hükmü tükenmişti
İşte o içimde yaşayan cennet
Tüm siyahlara
Beyaz gelinliği çoktan giydirmişti
Umutsuzluğun küsüp
Umuda yaslanması gibiydi içimdeki aşk
Hem yazdan daha sıcak
Hem de kardan bile daha beyaz

Bir insan ne kadar uzaktan sevebilir
Ya da
Ne kadar yakın olması gerekir dokunabilmek için
Benim ki öyle değildi
Ellerimin değemediği her yerine
Yüreğimi seriyordum metrelerce
Mesele uzak yakın değil de
İçimde olup olmaman değil miydi sence

Şimdi bana hayatı anlat deseler
Seninle yaşadığım her bir güne yaşam derdim
Zaman deseler
Saatler geri gitmez bilirsin
Bu yüzden hep sana geçiyor tüm günler
Nefes nefese solduk soluğa
Ey yar
Sana doğmuşum sanki

İlk kez yürekten bir zincirle bağlandım
İlk kez kalbimi açıp sana ağladım
Çocuklar gibiyim
Ne mutluyum yar
İlk göz yaşımın sebebini bile
Sevinçten bir mutluluğa bağladım
Yani sana
Yani aşkına
Yani sevdana
Ben ilk kez sana ağladım

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir