Menü Kapat

Ne Körmüşüm Ben

Ne Körmüşüm Ben

Her ne zaman birini sevsem
Hayat yeniden başlıyor benim için
Gecenin o zifiri karanlığından
Sabahın en erken saatiyle uyanıyorum
Güneş yeniden doğuyor bana
Yeniden ısıtıyor içimi
Yeniden dağlıyor
O geçen acı günlerimi

Neydi öyle beni yolumdan döndüren
Tüm nefretimle çığlık attığım bu aşka
Yeniden bağlayan neydi kalbimi
Bir bakış, bir umut muydu seslenen
İçime attığım onca kalabalığa inat
Doğan ilk ışıkla beraber
Selam durmak mıydı hayata

İçtiğim suyun acı tadından yakınırdım
Çekilen yılların ağırlığından kaçınırdım
Yudumladığım yağmurun en ıslak yanıydı aşk
Şimdi ise öyle zamanda geldin ki
Ve ben de öyle susamışım ki
Yudum yudum değil
Kana kana içmişim gözlerini

Can nedir bilmezdim bırakmıştım kendimi
Yol nedir bilmezdim yitirmiştim her şeyi
Sevgi neydi bilmezdim, anlamazdım, görmezdim
Çektiğim sigaramdan başka duman tütmezdi gözlerimde
Aşk neydi öyle, hasret nedir bilmedim hiç
Ta ki şu resmin içimde çizilene kadar
Ne körmüşüm ben, seni tanıyana dek neymişim
Neden böyle yalnız, neden bir başınaymış kalbim
Aşk buysa eğer ne körmüşüm ben
Sevmişim ama geç kalmışım meğer

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir