Menü Kapat

Sen Hiç Bilmedin Ki

Sen Hiç Bilmedin Ki

Düşer gibi yer yüzünü sevdim ben
Toprağını sevdim dizlerimi çöktüğümde
Kırdığımda zincirlerimi sen vardın gözlerimde
Bomboştu kaderim, kederliydim ellerimde
Ben seni sevdiğimde
Nefessizdi ciğerlerim
Bir başkaydı her şey, sessizlikti adeta
Yokluğuna kurmuştum ben tüm saatlerimi
Varlığına açmıştım şu arsız ellerimi
Duasıydın kalbimin, sesiydin yürğimin
Oysa ben severken seni, hiç görmedin ki..

Kuşlar gibi gökyüzüydü sevdiğim
Bir buluttum zaman zaman, gözlerim di belki
Damla damla yağandı içime, su gibiydi
Karlı bir geceydin bazen ay ışığında
Saklı bir Memlekettin gönlüme, hasret dolu
Gurbet kokulu bir ahenkti içime çektiğim
Gizli bir sevdaydı hiç bilmediğin
Duman duman çektiğim şu sigaramla
Hiç çıkamadığın bir yolculuktu şu kalbim
Geçip giden amansız saatler gibi
Sen beni hiç görmedin ki
Ben severken seni, hiç bilmedin ki.

Gizli bir oktu bakışlarım karşıdan
Sisli bir aşktı haykırışlarım uzaktan
Bir tebessümdü şu kırılgan umutlarımda
Yemediğim içmediğim ve sevmediğim her şeyde
Bir sen yoktun içinde, bir de benliğim
Yerli yersiz düşler kayıp, ben sahipsiz
Ben kaygısız, ben gizlice, sessizce
Uzaktan ama çok uzaktan, saklıca
Öylece sevdim seni, sen hiç bilmedin ki

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir