Menü Kapat

Tek Yer

Tek Yer

Elimi, kolumu, bedenimi
Aklımı, fikrimi, düşlerimi, ya da
Umutlarımdan tut unuttuklarıma kadar
Her yanımı, sen yormuştun benim
Ama ne olur sen, dokunma gönlüme
Yorma
Çünkü dinlenerek geçmeyen
Tek yerdir orası.

Zamanla bitmeyen özlemi
Kahrıma dokunmayan hasretini
İçimde dinmeyen gözlerimi
Sen hiç bilmesen de olur
İçime dokunma yeter
Okşadıkça ağlıyor çünkü.

Gökyüzüyle sırdaş yağmuru
Cevaplı cevapsız sorgusuyla
Aklıma sığmayan durgunluğu
Şöyle denize benzetme ne olur
Ucu bucağı yoktur onun
Sen olmazsan boğulurum.

Dikenlerine aldanma güllerin
Onlar acıttığı kadar güzeldir
Yaprakları yeşildir belki
Barışık sanma hepsini
Kalırlarsa bir gün susuz
Benim sevdam değildir bu
Basit değildir böyle
Değildir öyle ucuz.

Dokunma gönlüme
Her şeyimi yak yık ama
Vurma şu deli yüreğime
İçinde sen varsın yapamam
Yorma, öldüremem kendimi
Sorma, söyleyemem kalbimi
Her şey biter, gelir ama
Dönülmeyen bir yoldur benimkisi.

Ah bu gönlüm
Kanarsa eğer dindiremem
Yanarsa canım söndüremem
Düşerse ayağa kaldıramam
Ah şu deli gönlüm
Düşerken öyle sana, deşme
Severken seni böyle, gitme
Bil ki sevdiğim
Biter isen eğer bir gün
Kapanmaz bir yaradır bu
Hadi yak, yık şehrimi, olsun
Varsın bu kent paramparça olsun
Varsın cehennem dolsun hepsi
Ne olur sen, dokunma gönlüme
İçinde sen varsın dayanamam
Yoksan eğer sen katran karası
Çünkü zamanla ölmeyen
Tek yerdir orası

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir