Menü Kapat

Seni Sevmek Umutla Bakmaktır

Seni Sevmek Umutla Bakmaktır

Sessizdi içimdeki sevgisi
Gizliydi gözlerimdeki çizgisi
Belli belirsiz bir yaşamdı ölüm ile kalım arasındaki
Her nereye gitsem, onda durduğum bir saattim zamanın ötesinde
Yarınım da o, dünümde o vardı saklıma sığdıramadığım
Bir çiçekti cennetin bahçesine ektiğim
Güzeldi o, tüm güzeller arasında kalbimle gösterebildiğim
Yüreğimle sevdiğim nadide bir güldü içime ektiğim
Sevdiğimdi gözlerimdeki, mutluluğum du, aşk/ı saklımdı
Hayata dair tuttuğum tüm amellerin nihayetinde o vardı
Ondan başkası yar olmaz, olamazdı bu dünyama
İçtiğim sudan tut, Rabbimin bana verdiği merhametiydi o
Güzelliğiydi mahşerin, umutlarıydı geçen günlerin
Tüm yakıp kavuran güneşler içinde doğan, serin bir denizdi
Bir nehirdi son sürat gönlüme akan, arsızdı sevgisi
Tarifsiz, nedensiz, sebepsiz ölmekti seni sevmek
Seni sevmek şu gözlerimi yaşlarıyla suya çizmekti..

Geçici bir körlüktü beş kuruş etmeyen bu dünya içinde
Baktığım her yerin sol yanı ve bana bakışları
Sızlayan özlem, bekleyen hasret, yaşanmayan bir yalnızlık
Hepsi içinde bir gafletti, sonsuzdu, yolsuzdu yokluğu
Sorgusuz sualsiz bir aşktı kalbimdeki, kimsesiz
Kahraman bir ülke, vatanım, yurdum, evimdi yüreği
Baktığım ve bakamadığım her şeydi o
Körü körüne çıktığım ve anlayıp anlamadığımı bilmediğim
Bir damla suda saklanan koca bir pınardı gözlerin
Adına, sanına, yazdığım ölümsüz bir şiirdin be gözüm
Özümdün, sözümdün vazgeçemediğim, kör gözlerimdin
Öyle sevmişim ki, ilk ve son çarem di içimdeki sevgi
Anladım ki, seni sevmekti gözlerimin rengi
Anladım ki, seni sevmek, gözlerimi bile görmemekti.

Tüm inançlarımın eşiğinde, ince bir çizgiydi kalbin
Bir adım uzaklığının mahşeriydi yüreğimin, topraktım
Bir çift göze sığdırmadığım dünyam ve yaşamdın
Seni sevmek, içimde ve dışımda dolanan aşkındı
Şimdi her şey öyle güzel ki, sıcak bir sahil esintisinde
Bir İstanbul yolunda, yenikapı yolculuğunda bambaşka
Uzanan yüreğimin ardında kalan bir aşkla seninleyim
Sen yoksun ama, ben hep sol yanında bir yerdeyim
Unutma ki, güzel olan, bir gönülde tek kalandır
Onca yalan dolan arasından, bir yürekte gerçek olmaktır
Seni sevmek, seninle el ele, mahşere yaslanmaktır
Seni sevmek, ölürken bile hayata, umutla bakmaktır
Seni sevmek, görmeyen bir gözle, umutlu kalmaktır

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir