Menü Kapat

Tek Kişilik

Tek Kişilik

Eskisi gibi belki yalnızlık en iyisi
Bir başına kalmak en güzeli bu dünyada
Aşk meşk yok ama, acı da yok yanı başımda
Kendi kendine kavruluyor içimden dışıma doğru
O da her şeye yetiyor da, artıyor bazen
Kıvrılıyor yüreğimin bir köşesine
Ve her defasında tek bir kişilik oluyorum
Görmüyor, duymuyor, hissedemiyorum
Belki koşarak değil, adım adım dokunuyorum
Karış karış sokuluyorum hayatın cümlesine
Bir bir alıyorum ayrılığın kokusunu
İşte bu yüzden ne kavuşabiliyorum
Ne de ayrılığı tada biliyorum
Ne üzülüyorum, ne sevine biliyorum
Tek kişiliğim ya, susup duruyorum işte.

Ben hep, beni anlayan bir yeri seçtim
Hep yalnızlığın dibine düştü gözyaşlarım
Ve yalnızlığın damarlarında dolaştı hatıralarım
Susup susup gökyüzüne anlattım yeryüzünü
Bir cevap olmazdı ama en azından yalansız dı
Kusursuz değildi ama mutsuz da etmezdi beni
Adı yalnızlıktı tek kişilikti o.

Olmamak adına hep bir olmaktı aşk
Benim için çok şey değişti gidenlerin ardından
Sınıfta kaldığım dönemlerin sayfalarıydı kalbim
Çok şey öğrendim buz gibi olana kadar
Çok şey yaşandı rüzgarı tanıyana dek
Çok kez başa döndüm umarsızca sil baştan
Koskoca bir buz dağını andırıyorum
Dokunan kırılıyor kalbime, ya da parçalanıyor
Altı ay gündüzüm hayatın gözlerinde
Altı ayda geceye yaslanıyorum şimdilerde
İkiye böldüğüm şu dünyanın
Tek kişilik ordusuyum bugünlerde..

Yalnızlığın merkezine kurduğum şu kampın
Kapalı kapılar ardındaki
En vazgeçilmez sakinlerini oynuyorum
Alacak verecek yok suskunum, ama borçsuzum da
Durgunum ama yolsuz da değilim
Sadece şu kalbimle, tekrar döneceğim bir yolda
El ele kalmak istemiyorum belkide..

Şimdi sol yanımda tek bir his var
Ve tek bir bakış var gözlerimde
Ve yine tek tek atıyor kalbim..
Tek bir yolun dönülmez şehrindeyim
Koca bir boşluğa odaklanmış yüreğim
Hep ben, hep tek, hep bir başına yalnızlığa
Sanki sil baştan bir ömre bedelmişim gibi
Hep bir başıma başlıyorum hayata
Ve hep tek gidiyorum uçsuz bucaksız yıllara
Hiç cesaret edemediğim şu kalpsiz dağlara
Tek kişilik kalbimle, susarak
Yeni dularla yeni vedalar bırakıyorum
Sorular yok, cevaplar yok, bomboş
Tek kişilik bir insanım işte..
İşte böyle, tek kişilik yaşıyorum

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir