Menü Kapat

Sensiz ve Kimsesiz

Sensiz ve Kimsesiz

Ömrümün bir köşesine sakladığımsın bu günlerde
Onca geçen yıllara inat, beklesem de seni
Hatıralarda bulup, yaşadığımsın belkide
Olmasan da sevmiştim seni, sensiz ayaz gecelerimde

Aklıma damla damla serpilirken düşlerimde
Her damlasında bir iz bırakırdın gönlümde
Gölgesinden kurtulamadığım, eşsiz bir bekleyişken yüreğimde
Kopartamadığım bir sevdam oldun, hasretini sığdıramadığım gecelerde

Ey Uzaklara tay düşen yarim, kanayan yaram
Kara bahtım, gönül yoldaşım, son sevdam
Kolay mı öyle gitmek, düşlerimden terk etmek
Damla damla süzmek, kolay mı yüreğimden vazgeçmek

Ağlasam günlerce, döksem yaşlarımı yıllarca,
Geçer mi sensiz yaram, kankırmızı sevdam, düşümdeki karam
Akar mı gözlerim yokluğunda, sensiz bahtımda
Biter mi bu hasret, sonu gelmeyen bir yolculukta

Bir yol olmak isterdim, sevenleri misafir edebilen
Ya da bir su olur, akardım özgürce deli dolu nehirlere
Bazen de bir kuş olmak ister,uçmak isterdim gökyüzüne
Kedersiz kaderimde yaşayan bir insan olmak, hayalimdi belkide

Olmadığında sen, geçer mi yıllar sessiz,
Gelsen de bir başına, gelir mi ayrılık yine sebepsiz
Bırakır mı ellerimi yine, soğuk karanlık kış gecelerinde
Korkularım doğar da başıma, kalır mıyım yine sensiz

ve kimsesiz…

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir