Menü Kapat

Sizli Bizli İki Cümle

Sizli Bizli İki Cümle

Zamanla uzak yollar konuşacak ardımızdan
Biz yerkürenin en ıslak yolcularıyız artık
Bakarsın bir gün aynı gölde akarız birbirimize
O vakit gökyüzünü izle ,yıldızları dinle
İzin ver ki özgür bıraksınlar gözlerimizi
Konuş onlarla, silsinler izlerimizi.

Yüce dağlarımızda mavi dallı ağaçlar vardı
Adın vardı bir zamanlar yeşil yapraklarında
Bu sıra birer birer düşüyorlar, güçsüzler
Toprak anayla bir oluyor o anlık düşlerimiz
Hani sözlerimiz vardı ellerimizden tutmak gibi
Şimdi kırılan dallara benziyor hayallerimiz.

Gün olur unutamamak gibi bir umut gelir aklına
Yine de sen unutmayı dene, rüzgarları dinle
Öyle savunmasız bir zamanda savrulmuştuk ki biz
Dün giderken aldığın soluğunu dinle bugün
Ben bıraktığın nefesle gidiyorum.

Biz aynı gölde tutulan iki balık gibiydik
İki sevdalı gibi birer mazlum değil miydik?
Düşünsene bu son şubatta boğuluyor gözlerimiz
Hiç çıkamadığımız bir sonsuzluk gibiyiz
Ve zamanla saçlarına çalan mevsimleri dinle
Ha yağacak ha donacak gibiler şimdi.

Ve zamanla susturacaklar yüreğimizi
İçimizde özlemle konuşturacaklar gözlerimizi
Penceremden izlediğim o kaldırım kenarları
Unutamadığımız tek şey olacak bir gün
Yok olacak her şey küllenecek bedenlerimiz
Ve sen zamanla sayarken geçen günlerimizi
Ben aldığım her solukta seni hatırlayacağım
Sen bir kaç yılla sınırlı kalırken bu aşkla
Ben aldığım her nefese ömrümü sığdıracağım

Şimdi sen yoksun ve ben de yokum artık
Pes ettim kaderin ayrılık dolu dünyasında
Ve biz diye bir şey de yok artık
Siz olacağız zamanla, yabancı kalacağız
Gitmek üzere yelken açtığımız her denizde
Sizli bizli iki cümle yeter ikimize
Boş ver, biz hiç yoktuk belkide.

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir