Menü Kapat

Tüm Yeşilliğinde

Tüm Yeşilliğinde

En çok yeşildi yakışan
Bir farklıydı üzerinde çimenler gibi
Sen vardın gözlerimde sessizce
Adın vardı bakışlarımın tazeliğinde
Duruşunda bir ahenk
Ve yorgunluğumun geçkiniydi hepsi
Belki de şu suskunluğumun çaresiydi rengi
Göz alan çarpıntısı ve gönül alması
En çok özlediğim de sarmasıydı ellerimi
Ama hepsi karşılığı olmayan bir köprü
Devamı gelmeyen bir yol gibi
Çıkmaz bir sokağa hapsetti beni

Sen hep yeşilli kal umutlu kal
Mutlu kalsınlar hep kırık dallarımda
Biliyor musun yokluğunda
Şu toprak bedenime öyle yakışıyor ki
Sen hep bahar kal, solmasın yaprakların
Sen hep yaz kal üşütmesin kışlarım
Oysa mevsimler öyle ağırlaşıyor ki
Biriken hüzün tanecikleriyle içimde
Boş ver! Kırılan ben olayım kalbimde..

Demek ki fark dağlar kadarmış
Yeşilin tonu ve gökyüzünün mavisi
Tüm boşluğunda uzanan bir yolmuş hepsi
Hepsi sahte bir hoşlantıymış içinde
Gerçekmiş gibi görünen bir oyunmuş
Tüm gerçekliğinde sevsem de seni
Yalandan bir bakışmış o yeşili rengin

İçinden git diyorsun belki
Belki yakıştıramadığın kadardım sende
Bir türlü çıkamadığımız bu aşk yolunda
Ne biten vardı, ne de başlayan
Hep sitem, hep sitem, hep bahane
Hep baştan, hep sil baştan bir yaşam
Gitmeyen bir adımla varılmayan bir liman
Git diyorsun belki gözlerime baka baka
Gideceğim elbette bu son olsun
Kime doğru dediysem hep yalan çıktı
Benim dallarım zaten hep kırıktı
Bırak boş ver!
Olan olmayan içimizde kalsın
Yolun açık olsun tüm yeşilliğinde
Dua et canım bir fidan ek gönlüme
Çimenli kalsın kör gözlerimde

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir