Menü Kapat

Vur

Vur

Gittikçe gidesi geliyor bazen insanın durmaksızın
Vur diyor şeytan dibine kadar, Aşka da sevdasına da
Dal diyor kör kuyulara, kör olsun gözlerin
Sürüklen nehirlerde, nereye vuracağını bilmeden ak denizlere
İlerle, delice, çılgınlar gibi, hatta bir kör gibi at adımlarını
Atla denizlere, aldırmadan derinliğine, çöksen de diplere
Üzülme, Bu hayat kahpe, çıkarsın sen yine yüksek tepelere
Vur vura bildiğince, en derinlere, korkmadan, adını bile hatırlamadan
Dal dala bildiğince aşkın gözüne gözüne, girsin nefretin dibine kadar
Yaksın ortalığı, kavursun cayır cayır, inlesin aşkın kor gibi yanan yürekte
Ne sitem et hayallerine, ne de acı geçmişine, yaşa yaşaya bildiğince
Ne çiçek görsün gözlerin, nede böcek ezsin ellerin, acıma aşka
Vur, vurduğundan fazlasını vur, borcun olsun aşka, sevdaya
Üzülme, geçmişten aldıklarına saysın felek, silersin bir kalemde tek tek
Kitap sende, silgi sende, koy kurallarını oynat perdeyi sonsuza dek
İtikle uçurumlardan, vur sırtından, korkma,, idam et gerekirse
Ne sineye çek, nede vazgeç, al aşkı altına, eze eze geç
Düşünme aşkın olmayan gururunu, devam et haykıra haykıra
Vur dibine Kadar vur, vura bildiğince vur.

İşte sana bu yakışırdı aslında
Sana yakışanı yapmak vardı ya şimdi
Kahretsin Yapamıyorum.
Kahretsin

Çünkü Dünyalara kadar sevdiğim
Bir bedene saplanmış bir yürektesin
Kahretsin.

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir