Menü Kapat

Yalnızdır Dağlarım

Yalnızdır Dağlarım

Gün olur kırılır dalgalar denizlerine
Sonra, çılgın bir rüzgar gelir, eser sahillerinde
Kıyısına vurur umutların, bir gece sessizliğinde
Son limanına uğramış bir gemi gibi
Demir atarsın acıların sol sahnesine

Yalnızlık çok zor yılların sensizliğinde
Kader ise şu geçmeyen suların derinliğinde
Ağırca kanatıyor dizlerimi, sesiz günlerimde
Üzgün bir şiir gibi ağlayarak
Yazdırıyor şu yalnızlığı son hanesine

Tut artık gel, tut ellerinden yüreğimin
Gel içimden geç usulca, sensiz kaderimin
Umut olsun ışığı olsun gözlerimin
Nasıl sevdim, nasıl özlemişim
Gel, bir yıl gibi içinde kal kalbimin

Zaman durmaz geçer, bu aşk mahallinde
Gölgesi vurmaz ağaçların, dağların eteklerinde
Giden geri gelmez, saatlerin gölgesinde
Yıllar sonra gelsen de
Çare gelmez, bu umutsuz serzenişte

Yorgunum dostum içimdeki yalnızlığa
Bir haber olsun tez gelsin yollarıma
İçimde sensizlik, vururken kollarıma
Sarıl bana gel
Hayat çok zor, sen yanımda olmayınca

Gül desen halim yok, çiçekler doğmayınca
Han desem uğramaz kimse, bu yaşlı dünyama
Git desem de yaşanmaz şu hasret yollarında
Senden gayrı hiç bir şey, yakışmıyor yar!
Bu yalnızlık denen ıssız dağlarıma

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir