Menü Kapat

Yanmadı Mı İçin?

Yanmadı Mı İçin?

Gitmek
Deli olmak gibi bir şeydi benim için
Aklımı kaybetmek gibiydi güneşin gölgesinde
Sessizce gitmek vardı belki de kaderimde
Ya da
Usulca ağlamak mıydı aşk sen benden giderken
Acından yanmak mıydı?
Tutuşan ellerimle sarılmak mıydı sana

Giderken baktığın o gözlerime
Ağlamadın mı hiç
Söyle
Giderken dokunmadı mı kalbim
Yağmadı mı yağmur gökyüzünden yüreğine
Islanmadı mı toprak
Açmadı mı güller yalnızlığımda
Görmedi mi gözlerin
Söyle
Yanmadı mı için

Kendime ağlıyorum şimdi dal kırıklığında
Kırgınım gidip de dönmeyen her şeye
Ayrılık diye hayrkıran dağlara
Sebepsizce savrulan rüzgarlara
Kırgınım yar! Dargınım!

Oysa ben yetim bir geceydim
Gecenin en aydınlık şairiydi kalbim
Sevgiyle aşka gülerdi gözlerim
Şimdi ise karanlık bir kentte
Simsiyah olmuş ellerim

Yanıyor kanıyor gidiyor işte öyle
Su gibi zamansız geliyor yıllar
An gibi gelip vuruyor şu ayrılıklar!

Seven vazgeçmezmiş yüreğinden
Aşık olan gitmezmiş kalbindeki şehrinden
Korkmazmış o yüksek dağların eteklerinden
Beklermiş özlemiyle hasretiyle
Giderken bile beklermiş sevdiğini
Gitmezmiş
Ama sen gittin be sevgili
Sen çektin
Gitme diye tutan şu yanmış ellerimi

Mert Zafer Cansever

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir